Nos sucos da invernía

Leira arada.Raposiño morto.Ferreiro abelleiro.

O inverno é estación máis dura para os nosos animais, e  que en moitos casos os leva á morte.

Foi o caso deste raposiño que para a miña sorpresa atopei, (mellor dito ) que atopou o meu can nunha carballeira. Como se ve, na comparación co meu pé, o raposo era moi pequeno seguramente da primavera do 2011 e non puido sobrevivir ao inverno. Ou ben, pereceu baixo a escopeta de algún cazador que despois de saciar as súas ganas de matar deixa ao pobre animal tirado en calquera sitio. Aproveito isto para mencionarvos a matanza de este animal que se celebrou no concello de Rois, máis información en: Matar por Matar non.

A continuación vedes un ferreiro abelleiro alimentándose  no comedeiro que fixen co fin de axudar a estas pequenas aves no inverno. Hai moitos modelos de comedeiros máis complexos e máis simples, pero á  hora de elixir o alimento que ides elixir e mellor informarse, e ter en conta que os alimentos salgados como por exemplo as pipas son mortais. Ademais se vamos poñer pan é mellor que o poñamos en auga senón pode inchárselles no estomago.

Móstrovos aquí un poema dun dos  meus autor favorito, o courelao Uxío Novoneyra, e que  eu penso reflcte a perfección o que é o inverno:

                                                   Eí vein os cordellos fiar os cordallos!

                                                    Acabáronse os traballos.

                                                    Viñeron as neves. Veu a chuvia o vento

                                                    pre quen non pode estar dentro.

                                                    Eu no meu

                                                   cada un no seu

                                                   teña pan teña leña

                                                  teña erba pros bois

                                                  e despois o que veña:

                                                   É o prego

                                                   do labrego .

                                                  Cebalos cochos matalos

                                                  salalos e afumalos.

                                                  Ir derretendo na grasa…

                                                  Ir achegando na brasa…

                                                  Sempre hai que facer na casa.

Esta entrada foi publicada en Aves, Mamíferos. Ligazón permanente.

Unha resposta a Nos sucos da invernía

  1. filispines di:

    Pobre raposiño. Menos mal que logo a imaxe do ferreiriño xa axuda a aliviar a mágoa. E con respecto ao comedeiro, hai que axudarlles, non si? Nós tamén lle poñemos un aos paxariños en Bonxe, pero non sabía que as migas secas non lles facían ben. Tomarei nota. Saúdos.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s